Ruth van Wieringen

Mijn naam is Ruth van Wieringen en ik werk als zorgoppas via Zorgoppas. Dit is een organisatie voor ouders met kinderen die een specifieke hulpvraag hebben. Dat kan heel verschillend zijn, bijvoorbeeld autisme, een lichamelijke beperking of gedragsproblematiek.

Omdat ik het erg waardevol vind om met kinderen te werken die extra ondersteuning nodig hebben, ben ik de opleiding Gespecialiseerd Pedagogisch Medewerker gaan volgen. Toen ik op zoek was naar een bijbaan die aansluit bij mijn studie, kwam ik bij Zorgoppas terecht.

Het aanmeldproces verliep voor mij duidelijk en prettig. Samen hebben we een korte introductie over mij geschreven, zodat ouders alvast een beeld krijgen van wie ik ben.

Omdat er in mijn gemeente nog niet wordt samengewerkt met Zorgoppas, duurde het ongeveer drie maanden voordat er een match kwam. Op een gegeven moment kreeg ik een mail met een gezinsbeschrijving. Dit gezin woonde op ongeveer een uur reizen met de trein.

Gelukkig vergoedt Zorgoppas de reistijd tot één uur. Dat vond ik in deze situatie erg fijn, waardoor ik openstond voor een kennismaking met het gezin.

Bij dit gezin hebben we het rustig opgebouwd. Eerst kwam ik kennismaken, daarna een keer meelopen en daarna ben ik steeds meer zelfstandig gaan oppassen. Inmiddels heb ik een fijne band opgebouwd met het gezin. Vaak is moeder thuis en doet zij ondertussen andere dingen, zodat zij even ontlast wordt van het zorgen voor de kinderen. Soms kom ik ook op zaterdagavond, zodat de ouders samen tijd voor zichzelf hebben.

In dit gezin pas ik op twee jongens met autisme en TOS. Elke maand stem ik met het gezin af wanneer ik kan komen oppassen.

Een moment dat mij altijd is bijgebleven was de eerste keer dat ik echt oppaste. Tijdens een wandeling rende de oudste jongen ineens het terrein van een dierenasiel op. Ik had dit al een beetje zien aankomen, want moeder vertelde een aantal dingen die kunnen gebeuren met het wandelen, waaronder het zomaar oplopen van een privé terrein. Dus hier ben ik snel achteraan gegaan. Daarna heb ik rustig uitgelegd dat hij eerst moet vragen als hij ergens wil kijken. Even later liepen we langs een school, hij wilde al weglopen en toen vroeg hij of hij daar mocht kijken. Dat vond ik een heel mooi moment.

Het werken als zorgoppas geeft mij veel voldoening. Je kunt echt iets betekenen voor een gezin en ondertussen veel leren in het werken met kinderen die extra begeleiding nodig hebben."